| |
|
Inmiddels telt het ziekenhuis 155 bedden, waarvan 34 op de kraamafdeling. De afdeling heeft een unit voor
ante-natale zorg (vóór de bevalling) en een voor
post-natale zorg (na de bevalling). Er zijn 2 verlosbedden en 3 bedden bestemd voor ernstig zieke (zwangere) vrouwen en voor vrouwen die een keizersnede hebben gehad.
De verpleegkundigen zijn allemaal ook opgeleid tot verloskundige.
Op de kraamafdeling doen zij de bevallingen. Het ziekenhuis heeft een gynaecoloog en een chirurg. Uitgezonderd deze twee bestaat de gehele staf uit Tanzanianen.
Tot voor kort bevielen de meeste vrouwen thuis. Daar is geen zorg aanwezig met enige medische kennis waardoor het sterftecijfer van moeder en kind rondom de geboorte hoog is. Het ziekenhuis is voor veel patiënten ver weg en er is nauwelijks vervoer. Dit betekent dat ze soms vele uren moeten lopen. Medische hulp is dan dus vaak te laat.
Daarom worden zwangere vrouwen gestimuleerd om in het ziekenhuis te bevallen. De regering vergoedt de zorg voor moeder en kind en bevallen in het ziekenhuis is gratis. Hierdoor neemt het aantal opnames van zwangere vrouwen en het aantal bevallingen in het ziekenhuis sterk toe.
Vanwege de afstand proberen de vrouwen enige tijd (enkele dagen tot enkele weken) voordat ze denken te bevallen in het ziekenhuis te zijn. De kraamafdeling waar ze dan verblijven heeft te weinig bedden voor het aantal patiënten dat zich aanbiedt. Op dit moment ligt er vaak meer dan één patiënt in één bed.
Ernstig zieke vrouwen, bijvoorbeeld
met een zwangerschapsvergiftiging of
na een keizersnede, kunnen onvoldoende geobserveerd en
gecontroleerd worden en voor te vroeg geboren en zieke pasgeborenen is er slechts één couveuse. Door deze situatie doen zich ernstige complicaties voor en de kans op overleven neemt af. |
|
|
|
|
